Kendimingezegeninde-V

 

Yusuf Atılgan’a selam olsun

Bütün bu hikâye, kalemler, kâğıtlar, sonra tonlarca kitap, kilometrelerce kâğıt, litrelerce mürekkep yazmak belasına icat edilmedi mi? Yine icat diyorum, bu kez doğru yerde kullanarak.

Gezegenimin en sevdiğim özelliği hiçbir şey üretmeyip -ki zaten kendisi üretilmiş bir mekân- devamlı dış güçlere, tepkilere, saldırılara bağımlı bir yer olması. Bana vurulmayınca vurmak aklıma gelmiyor, bana dokunulmayınca dokunasım gelmiyor. Hep ithal duygular, bir kere de ihraç ettiğim görülmemiştir. İthal derken, nakliyeyi sadece ceplerim aracılığıyla yapıyorum, zira burayı hiç kimse bilmemeli!

Kendine gezegen yapmış adamdan bahseden birçok kitap vardır tabii, hepsi aynı adamı anlatır, hatta ben bile o adamın bir parçasıyım. Kimi otelde misafirdi, birkaç gece kaldı, birkaç kişinin hayatını değiştirdi. Kimi otelde görevliydi, gelenleri hayalleriyle yoğurdu, değiştirdi, heykelleştirdi. Kimi kendine ev buldu, aile buldu ama huzur bulamadı.

Gezegenim hakkında bu kadar konuşunca sanki bir yerlerde birileri yerini tespit etmiş gibi geliyor, susuyorum. Dudaklarımı büzüşümden bir mana çıkaracaklar diye korkuyorum, konuşmaya başlıyorum. Konuştukça daha çok kelimem onların kulaklarına dökülüyor, deşifre oluyorum. Deşifre oldukça gezegenimin hayatı tehlikeye giriyor, susup yazıyorum. Yazdıkça okuyanları kandırıyor, gezegenimi kurtarıyorum…

Aysun Ellidokuzoğlu

okumak yazarın suçuna ortak olmak değildir. kimseyi böyle bir sorumluluğa çağıramam. fakat kafatası zorlamaya gelmeyen bir tastır, kapasitesi bellidir, boşaltmayınca olmuyor: yazınca geçiyor. okuyunca mı, o zaman da ömür boyu yatıya kalıyor!

One thought on “Kendimingezegeninde-V

  • 12/02/2012 at 23:16
    Permalink

    “Konuştukça daha çok kelimem onların kulaklarına dökülüyor, deşifre oluyorum. Deşifre oldukça gezegenimin hayatı tehlikeye giriyor, susup yazıyorum. Yazdıkça okuyanları kandırıyor, gezegenimi kurtarıyorum…” Özellikle bu ifadeni çok beğendim. Yazmak eyleminin ‘ülke’si orası, senin “gezegen”in, birisinin ormanı, başkasının bahçesi, yahut öbürünün kuyusu.. Özenle korunması gereken diyar…
    Bol-bereketli kelimeler dilerim.

    Reply

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir