Enkaz Devralma Şenlikleri

 

Enkaz Devralma Şenlikleri

i-

büyüyünce söyle dedi
“yaşlanmak ve sıkıcı şeyler
geleceği bilmek gibi, olur da
ben unutursam ben kimim?”

“güldü ve dedi ki
tabii ki olacak, illa olacak
hatırla ve gülümse
bütün dünya varmış gibi
biten, sadece sen ve ben
sen”

ii-

kendini aşağı bırakır gibi zaman
bu yer alacaklı biliyordum
öyle uyuşmuş, huzurlu, sessiz, beyaz.

aklımı başka bir hizip olarak mimledim
her şey gayet mantıklıyken
bir kez daha kaybetmek için
bilinçli gibi rol yapmak.

iii-

yere düşmeye başlar
(ve orada oturup)
hava soğuk ve inceyken
(hiçbir şey yapmadan)
etrafıma bakıyorum gibi düşünceler bana dadanıyor
(ama hayatımda dahası olmalı)
bombayı vurmasınlar, onu canlı istiyorum.

büyümeyi başka bir zaman için saklamadım
(kaçıp saklanacak hiçbir yer yoktur)
ama yavaş yavaş yitiyor;
(kafamın içinde tek başına kalmış)
hastalığı ile boğulmuş bir adam gibi,
ben savaşmaya çalıştım;
hiç ağlamadım annem beni döverken.

bu olay olamaz
bu neden oluyor?
sen de kimsin?
kimsin? misiniz?

-Ali Berkay

Ali Berkay

profesyonel okuyucu, amatör yazar. eliptik camları olan bir gözlüğüm var. yazılarımın oluşumu ve gelişiminde eser miktarda kahve ve sigara etkisi olup, yazar bağımlılıklarını asla inkar etmez. aksi belirtilmedikçe öykülerde bahsedilen kişiler ve kurumlar kurgusaldır. hepsinin yanaklarından öperim.

2 thoughts on “Enkaz Devralma Şenlikleri

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir