Elverişsiz Çaba

Geçmişin aksine uygunsuz bir ihanet büyüklüğü
Bilmeye boyum yetseydi uzanabilirdim
Yaptıklarımızın bize karşı beslediği garez, esaslı
Neden olduğuna dair ipucu bulamamanın hüznü
Yükselen ateş, boğucu duman, kül
Suret yerine geçmesi korkutucu bu enkazın
Adımların ulaştığı topraklara sirayet etmesi
Takip eden bu tertibin kestiği yollar korkutucu

 

Yok yeni bir adımdan anlayan bahçeler
Açabileceğim bir iklim yok
Heves öldüren diri şehirler var

 

Oysa meşhur olmalıydım söylenenlere karşı
Beni, bulduğum bahanelerde terk ettiğimi
Yaptıklarıma artık boyumun yetmediğini bildirmeliydim
Haklı çıkmamalıydı mutsuzluğu terennüm eden memur

 

Yanlış hiç değil ama doğru da olamazdım kimseye
Bu yüzden belki de boş geçmeli bilemediklerimi
Ve bir bildiğim olduğunu uzak tutmalı herkesten

 

Her şeyin düğümlenmesine hoşgelişim yeni değildi
Eskiden de körleştiğim doğrudur sizlerin karşısında
Oysaki düşünmüştüm, çabalamanın yanlışı olmaz diyerek
Ve severek kapatmıştım hataların aşındırdığı kapıyı
Harikulade bir bahçede, ben, olacağımı varsayarak
Sorgularımda çıkan büyük yaraları kavlatmıştım
Anlayamadıklarım ben olmuştu uzayıp giden
Anladıklarım ise hüzünlü hevesler

 

– Şafak Tarhan

2 thoughts on “Elverişsiz Çaba

  • 01/11/2014 at 22:46
    Permalink

    Diyecek bi’şey yok… ben sizinleyim

    Reply
  • 05/11/2014 at 20:52
    Permalink

    çok derin ,ve bana benziyor…

    Reply

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir